Barbara Olejarczyk | Kolory wspólne

Po wakacyjnej przerwie zapraszamy na kolejną wystawę projektu Bryły Platona

W czwartek 5 października zapraszamy na wystawę malarstwa kolejnej finalistki projektu Bryły Platona.
Barbara Olejarczyk jest studentką Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Podczas swojej wystawy w Klubokawiarni Mleczarnia zaprezentuje cykl prac pt. "Kolory wspólne".

Obraz Kolory wspólne to próba połączenia widzenia pszczoły i człowieka.
Różnice między ludzką a pszczelą percepcją wzrokową są diametralne. Inna budowa
oczu skutkuje również odmiennym sposobem widzenia.
Jak uczono autorkę od najmłodszych lat - pszczoły widzą tylko żółty i
niebieski, natomiast pozostałe kolory postrzegają w skali szarości. Dzięki
dodatkowym naukom, Olejarczyk dowiedziała się później, że pszczoły widzą również
zielony jak i ultrafiolet, wiedza ta jednak na obrazie może wydawać się pominięta, ze
względu na wykorzystane barwy na płótnach, na których zawarte są głównie: żółty i
niebieski, których dopełnieniem są: czarny, szary oraz biały; wykorzystana biel może
być odbierana przez pszczoły jako ultrafiolet. Sprawa koloru zielonego została
początkowo nierozstrzygnięta ze względu na różne źródła, w których podawane są
różniące się od siebie informacje (jedne podają, że pszczoły widzą kolor zielony, inne
natomiast, że postrzegają ją w skali szarości), sprawa widzenia pszczół nie jest nam
jeszcze dobrze znana, ciągle prowadzone są na ten temat badania, nie ma jednak
jedynej i udowodnionej wizualizacji widzenia tych owadów, co więcej różnice
widzenia między pszczołą a człowiekiem mogą skutkować tym, że nigdy dokładnie
nie pojmiemy w jaki sposób odbierają otaczającą nas rzeczywistość. Autorka
świadomie zadecydowała o eliminacji koloru zielonego w swoich układach i oparła
się na wcześniej pobranych naukach od swoich rodziców.
Temat ten dla twórczyni jest niezwykle bliski, wychowana wśród natury w
rodzinie pszczelarzy, podchodząc do motywu łączy swoje dwie największe pasje tj.
pszczelarstwo oraz malarstwo. Wykorzystując swoją wiedzę buduje układ
horyzontalny z kompozycją otwartą, składający się oryginalnie z czterech płócien,
co nawiązywać ma do widzenia pszczoły podczas lotu, która widzi wówczas w
sposób nieskończony. Dzięki układowi obrazu może być on ciągle rozbudowywany.
Wykorzystane w kompozycji wyłącznie obłe kształty nawiązują tu do środowiska
naturalnego owadów zapylających, w którym to występują głównie kształty owalne,
np. budowa anatomiczna kwiatów czy owadów, wnętrze ula. Podejmując temat
widzenia pszczół Olejarczyk zwraca jednocześnie uwagę na problem umieralności
zapylaczy na terenie całego świata. Obraz pełni obok funkcji estetycznej, funkcję
poznawczą i edukacyjną.

wystawa malarstwa Barbary Olejarczyk

5 październik 2017, godzina 18:00
Klubokawiarnia Mleczarnia
ul. Włodkowica 5, Wrocław